Synu mój, mówi Pan, znam Twoją nędzę,

udrękę i problemy twojej duszy,

znam twoją słabość i niedomagania,

twoje upadki i twoje grzechy.

Ale mimo wszystko, mówię ci:

daj mi twoje serce!

Kochaj mnie taki, jaki jesteś!

Jeżeli czekasz, aż staniesz się świętym,

żeby powierzyć się miłości,

nigdy mnie nie pokochasz.

Interesuje mnie śpiew twojego serca,

ponieważ stworzyłem cię do miłości,

we wszystkim czym żyjesz,

w zapale i pustce, w wierności i opuszczeniu,

kochaj mnie taki jaki jesteś.

A wtedy pozwolę ci kochać

bardziej niż można to sobie wyobrazić.

Lebrun